Hiroshima Mon Amour, 1959 yılında gösterime giren ve sinema tarihinde Yeni Dalga akımının önemli eserlerinden biri olarak kabul edilen bir filmdir. Yönetmenliğini Alain Resnais'nin üstlendiği, senaryosunu ise Marguerite Duras'ın yazdığı bu yapım, hem Fransız hem de Japon sinemasının ortak üretimidir. Film, Hiroşima'da çekilen bir savaş karşıtı filmde rol alan Fransız bir aktris (Emmanuelle Riva) ile evli bir Japon mimar (Eiji Okada) arasında geçen kısa ama yoğun bir ilişkiyi merkezine alır. İki karakter, bir yandan birbirlerine karşı derin bir tutku beslerken, diğer yandan İkinci Dünya Savaşı'nın ve özellikle atom bombasının yarattığı travmaları, kişisel hafıza ile kolektif tarih arasındaki gerilimi tartışır. Aktris, savaş sırasında yaşadığı kişisel bir aşk acısını ve kaybı hatırlarken, mimar ise Hiroşima'nın toplumsal yarasını temsil eder. Oyunculuk performansları oldukça içten ve güçlüdür; Emmanuelle Riva'nın duygusal karmaşası ve Eiji Okada'nın sakin ancak derin karakterizasyonu izleyiciyi etkiler. Alain Resnais, zaman ve hafıza temalarını, kesmeler ve geri dönüşlerle desteklediği deneysel anlatımıyla işler. Film, sadece bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda savaşın insan ruhunda bıraktığı silinmez izler üzerine derin bir meditasyondur. Görsel olarak çarpıcı siyah-beyaz görüntüleri ve atmosferik müziği ile izleyiciyi sarmalar. Hiroshima Mon Amour, sinema sanatının sınırlarını zorlayan, izleyiciyi düşünmeye ve hissetmeye davet eden bir başyapıttır. Savaş, aşk, unutma ve hatırlama gibi evrensel temaları ele alış biçimiyle güncelliğini korumaktadır. Sinemaseverler ve film tarihine ilgi duyanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir klasiktir.